Podstawowym zadaniem Trybunału Konstytucyjnego jest kontrola hierarchicznej zgodności norm prawnych, a więc rozstrzyganie o tym, czy normy prawne niższego rzędu są zgodne z normami prawnymi wyższego rzędu (a zwłaszcza z konstytucją), i w miarę potrzeby eliminowanie norm niezgodnych z systemem obowiązującego prawa.

Wszystkie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego "mają moc powszechnie obowiązującą i są ostateczne" (art. 190 ust. 1 Konstytucji). Oznacza to, że nie istnieje żadna droga odwołania się od orzeczenia, a orzeczenie jest wiążące, czyli rodzi obowiązek wykonywania dla wszystkich adresatów (wywiera skutki erga omnes).

Art. 190 ust. 4 Konstytucji wprowadza jako zasadę generalną, że orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą kontrolowanego aktu normatywnego (przepisu) stanowi "podstawę do wznowienia postępowania, uchylenia decyzji lub innego rozstrzygnięcia na zasadach i w trybie określonych w przepisach właściwych dla danego postępowania".

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje, że Naczelny Sąd Administracyjny podejmuje uchwały zawierające rozstrzygnięcia zagadnień prawnych budzących poważne wątpliwości w konkretnej sprawie sądowoadministracyjnej.

Z wnioskiem o tego typu uchwałę może wystąpić jedynie skład rozpatrujący skargę kasacyjną lub zażalenie. Wniosek rozstrzyga skład siedmiu sędziów NSA, może jednak go przekazać do rozpoznania pełnemu składowi Izby, a ta pełnemu składowi NSA. Uchwały rozstrzygające zagadnienie prawne w konkretnej sprawie wiążą bezwzględnie. W doktrynie przyjmuje się, że wiążą one nie tylko w danej sprawie.

Zasadniczą funkcją interpretacji ogólnych wydawanych przez Ministra właściwego do spraw finansów publicznych jest kształtowanie prawidłowej wykładni oraz ujednolicenie praktyki stosowania przepisów prawa podatkowego przez organy podatkowe oraz organy kontroli skarbowej. Dlatego też warunkiem wydania przez Ministra Finansów interpretacji ogólnej jest wystąpienie niejednolitości stosowania przepisów prawa podatkowego przez organy podatkowe lub organy kontroli skarbowej. W tym zakresie ustawodawca nakazuje ministrowi finansów uwzględnianie orzecznictwa sądów, Trybunału Konstytucyjnego oraz Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości.