Ordynacja podatkowa wiąże sukcesję podatkową z łączeniem się przedsiębiorstw, przejęciem, przekształceniem oraz podziałem przez wydzielenie. Oznacza to, że np. wniesienie przez spółkę aportu w postaci przedsiębiorstwa nie mieści się w definicji żadnego z powyższych zdarzeń, dlatego zdaniem organów podatkowych nie występuje w tym przypadku sukcesja podatkowa.

Gospodarkę rynkową w Polsce ciągle jeszcze dzielimy na oficjalną i szarą - ukrywaną przed fiskusem, która nie płaci podatków, ceł, akcyzy, składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne. Problematykę szarej strefy próbują rozwiązać przepisy polskiego prawa podatkowego wprowadzając m.in. instytucję ustalenia podstawy opodatkowania w drodze oszacowania. Jest to jedno z narzędzi przewidzianych przez ustawodawcę do walki ze zjawiskiem uchylania się od opodatkowania.

Nowelizacja Ordynacji podatkowej, która weszła w życie 1 lipca 2007 r., zmieniła zasadniczo zasady wydawania interpretacji podatkowych. Wprowadzono wtedy rozróżnienie na interpretacje ogólne i indywidualne.

Wokół terminu wydania interpretacji podatkowej narosło wiele kontrowersji. Ustalenie znaczenia tego terminu jest kluczowe dla realizacji prawa podatnika do uznania, że jego stanowisko, zaprezentowane w uzasadnieniu wniosku, jest właściwe i prawidłowe.

Ustawodawca wprowadził wiele instrumentów o charakterze prewencyjnym, zastępczym lub sankcyjnym, poprzez które zapobiega lub ogranicza zjawiska unikania opodatkowania. Mają one charakter uniwersalny, dotyczą poszczególnych rodzajów podatków, bądź też odnoszą się do zidentyfikowanych stanów faktycznoprawnych. Łączy je jeden nadrzędny cel – zostały stworzone do walki ze zjawiskami unikania i uchylania się od opodatkowania.